GłuchoniewidomiGłuchoniewidomiGłuchoniewidomiGłuchoniewidomi
  • O Głuchoniewidomych
  • O metodach komunikacji
    • Polski Alfabet Punktowy
    • Alfabet Lorma
    • Alfabet s. Emmanueli Jezierskiej
    • Alfabet Braille’a
    • Alfabet migowy
  • English

Alfabet Lorma

  • Polski Alfabet Punktowy
  • Alfabet s. Emmanueli Jezierskiej
  • Alfabet migowy
  • Alfabet Braille’a
  • Alfabet Lorma
Home O metodach komunikacji Alfabet Lorma

Alfabet Lorme’a

Jest to metoda dotykowa, która przypisuje konkretne punkty, kształty i gesty na dłoni do liter alfabetu łacińskiego. Jest to metoda prosta, zazwyczaj szybka w nauce, ma jednak dosyć ograniczone tempo nadawania na skutek dużej liczby różnych znaków. Dużą zaletą, jest fakt, że do komunikacji potrzebne są tylko: dłoń osoby odbierającej komunikat i palce osoby nadającej komunikat. Litery są przekazywane poprzez naciśnięcie punktów na dłoni lub wykonanie linii/sekwencji kilku ruchów.

Alfabet został opracowany przez głuchoniewidomego Hieronima Lorme’a, który stracił słuch w wieku 15 lat, a wieku 25 lat częściowo stracił wzrok. Metodę opracował przede wszystkim dla swoich potrzeb komunikacyjnych, był poetą i dziennikarzem. Po jego śmierci alfabet został upowszechniony przez jego córkę. Dzisiaj jest to jeden z najczęściej uczonych i wykorzystywanych w Europie alfabetów dotykowych.

Głuchoniewidomi Wielkopolska,

https://wielkopolskietpg.wordpress.com/alfabet-lorma

OPIS LITER NA DŁONI, WRAZ Z KOMUNIKATAMI

SAMOGŁOSKI

A, E, I, O, U:
litery ułożone są w kolejności alfabetycznej, każdej literze odpowiada jeden punkt na opuszku konkretnego palca:

  • A: kciuk,
  • E: wskazujący,
  • I: środkowy,
  • O: serdeczny,
  • U: mały,
  • Y: linia pozioma, przecinająca palce w połowie, poczynając od wskazującego do małego.

SPÓŁGŁOSKI

T, B, D, G, H:
linie prowadzone są wzdłuż palców – od opuszków w dół aż do nasady palców:

  • T: wzdłuż kciuka,
  • B: wzdłuż palca wskazującego,
  • D: wzdłuż palca środkowego,
  • G: wzdłuż palca serdecznego,
  • H: wzdłuż palca małego,
  • F: ściskamy równocześnie dwa złożone palce – wskazujący i środkowy, w okolicach opuszków,
  • L: długa linia prowadzona od czubka palca środkowego przez całą dłoń,
  • P: linia od nasady kciuka wzdłuż krawędzi palca wskazującego,
  • J: jednokrotne ściśnięcie końcówki palca środkowego,
  • S: rysujemy małe kółko na wnętrzu dłoni,
  • K: dotknięcie równocześnie końcami czterech palców wnętrza dłoni,
  • C: jeden punkt u nasady dłoni,
  • Z: linia skośna, od nasady kciuka do nasady palca małego,
  • R: uderzamy palcami wnętrze dłoni, nie równocześnie wszystkimi, lecz szybko przechodzimy od palca małego, kończąc na wskazującym,
  • V: jeden punkt u nasady kciuka,
  • W: dwa punkty u nasady kciuka,
  • M: jeden punkt pod palcem małym,
  • N: jeden punkt pod palcem wskazującym,
  • X: linia pozioma poniżej nasady dłoni,
  • Q: długa linia wzdłuż zewnętrznej krawędzi dłoni, od nasady dłoni, w stronę opuszka palca małego.

POLSKIE LITERY

Ą, Ć, Ę, Ł, Ń, Ó, Ś, Ź, Ż:
kojarzone ze swoimi odpowiednikami bez zmiękczających ogonków:

  • Ą: mała pionowa kreseczka (jak przecinek) w miejscu A,
  • Ę: mała pionowa kreseczka w miejscu E,
  • Ć: mała pionowa kreseczka w miejscu C,
  • Ł: długa linia rysowana od nasady dłoni do opuszka palca środkowego,
  • Ń: mała pionowa kreseczka w miejscu N,
  • Ó: mała pionowa kreseczka w miejscu O,
  • Ś: kółko jak S + mała pionowa kreseczka na środku dłoni,
  • Ź: linia skośna jak Z + mała pionowa kreseczka na środku dłoni,
  • Ż: linia skośna jak Z + kropka na środku dłoni.

DWUZNAKI

  • CH: dwie linie skośne, przecinające się na środku dłoni,
  • SZ: ściśnięcie równocześnie wszystkich palców oprócz kciuka,
  • CZ: postawienie równocześnie dwóch punktów u nasady dłoni, w miejscu C,
  • RZ: pociągnięcie wszystkimi palcami od nasady palców do nasady dłoni,
  • DZ: połączenie D i Z, ale bez odrywania dłoni, zbliżone do pisanej dużej litery L.

KOMUNIKATY

  • potwierdzenie: kilka szybkich dotknięć dłonią złożoną w piąstkę,
  • zaprzeczenie: kilkakrotne potarcie wewnętrzną stroną otwartej dłoni,
  • zamazanie błędu: jak zaprzeczenie (nie należy powtarzać jednej litery, lecz cały wyraz),
  • koniec wyrazu: klepnięcie otwartą dłonią,
  • pytanie: dotknięcie zewnętrzną krawędzią dłoni, a następnie wykonanie obrotu wzdłuż jej osi i dotknięcie zewnętrzną stroną dłoni,
  • niezrozumienie wyrazu: zamknięcie dłoni w pięść.
Copyright 2025 Głuchoniewidomi | All Rights Reserved
  • O Głuchoniewidomych
  • O metodach komunikacji
    • Polski Alfabet Punktowy
    • Alfabet Lorma
    • Alfabet s. Emmanueli Jezierskiej
    • Alfabet Braille’a
    • Alfabet migowy
  • English
Głuchoniewidomi